وامانده ام که تا به کجا می توان گریخت

از این همیشه ها که ندارند باورم

حال مرا نپرس که هنجارها مرا

مجبور می کنند بگویم که بهترم

بخوان

توی گردان ما یه بچه بسیجی بود اهل حال. یه قبر پشت یه تپه کنده بود که هر شب می رفت اونجا برا  راز و نیاز .

با بچه ها تصمیم گرفتیم سر به سرش بگذاریم . همون شب که بلند شد بره برا نیایش، ما هم یه قابلمه از گردان برداشتیم  و پشت سرش به راه افتادیم .رفت داخل قبر و شروع  کرد به راز و نیاز و ما هم  تو  کمینش.  بعد از مدتی  یکی از بچه ها ، به طوری که صداش تو  قابلمه می پیچید  

گفت : «اقرأ»

 با شنیدن این کلمه حال لون بنده خدا دگرگون شد .رفیقمون یه بار دیگه گفت : «اقرأ»

اون عزیز که حالش دگرگون شده بود ،با همون حال خوشش گفت :چی بخوانم ؟!یه دفعه یکی از

 بچه ها گفت :«بابا کرم »

از سیاره یا ستاره ای دیگر نیامده ام...

و همیشه هم خوب نبوده ام...

مثل دیگر آدم ها؛ گاهی دروغ گفته ام

گاهی دل شکسته ام... گاهی رنج برده ام ... گاهی خسته شده ام......

من از تسخیر شدن می ترسم

هیچ گاه به چیزی اجازه نداده ام، مرا تسخیر کند

با دیگران هستم، اما مستقل خواهم ماند...

می دانم که این جا همه چیز موقت است...و نباید فریب پیوستگی دانه های باران را خورد

اما با همه ی این ها دوستش دارم

آری! زندگی را دوست دارم... چون تکه ای از مسیر ماست...پلی ست بین عدم و هستی.........

من بدون کسی و با دست ها و پاها و چشم ها و گوش های خودم

می ایستم...می شنوم ، می بینم ، می آموزم و ....سرشار می شوم

پس تصور نکن وقتی می گویم خسته ام، به این معنی ست که دست از سر زندگی برداشته ام...

نه ... دوباره بنا می کنم، می سازم...زندگی ساختن است

باید آشیانم را بالاتر از ارتفاع این کلاغ های پیر بسازم

از خانه ی عنکبوت بیزارم که با انگشتان بادی نحیف، دلهره ی ویرانی می لرزاندش...

سخت باید بود...

به عنکبوت غبطه می خورم... که هیچ تعلقی ندارد...

حتی به آنچه ساخته است، یا به آنچه می خواهد بسازد

سست باید بود...

اما این ها مهم نیست

مهم این است که چقدر شبیه حرف هایت باشی...

منم دلم می خواهد خوب باشم... فرشته نــــه... آدم ِ خوب باشم... سخت است نه؟

و به خــــود می بالم که انســـانم...

که مانند فرشته خوبی محض نیستم بی هیــــچ گزینشی...

من به خود می بالم که می توانم خوبـــــــی را بــرگزینــــــــم...

               انا و جعلنایی شنیده بود اما نمی دانست این آیه است ، حدیث است یا چیز دیگر .

این قدر می دانسته که در خطوط مقدم یچه ها زیاد استفاده می کنند .

خیلی جدی می گوید : البته بیشتر به اخلاص بر می گردد و الا خود عبارات به تنهایی دردی را دوا نمی کند .

و وقتی او را سراپا گوش می یابد ادامه می دهد که :

اما آخرش که فارسی عربی می شود شک می کند و به او می گوید : اخوی غریب گیر آوردی !

برای اصلاح موی سرم به سلمانی گردان رفتم.بالاخره نوبتم شد !!آقا چشمت روز بد نبینه ،از بس ماشین سر تراشی کثیف و کند شده بود با هر حرکت  آن بی اختیار از جا  کنده می شدم و به آینه نگاه می کردم و سلام می دادم .

برادر سلمانی وقتی متوجه حرکت و عکس  العمل من شد پرسید:چه کار می کنی اخوی ؟؟؟؟

گفتم: هیچی،چه کار می خواستی بکنم ؟؟؟

گفت : با خودت حرف می زنی ؟؟

گفتم :نه با پدرم حرف  می زنم!!

با تعجب پرسید: پدرت؟؟؟توضیح دادم: هر بار که شما ماشین را داخل موهای من فرو می بری

 چنان آن ها را می کشی که پدرم جلو چشمم می آید و من هر بار به احترام بزرگتر بودنش سلام می کنم